Toen

Reacties uitgeschakeld voor Toen
juli 1st, 2017 Permalink

In 2002 hield de dood op vreselijke wijze huis bij me. In een tijdsbestek van een paar maanden verloor ik drie van de vijf mensen die mij een geweldige jeugd hebben gegeven. Sindsdien kan ik moeilijk omgaan met dergelijk nieuws, ook al zit het soms ver weg.

Voor de dood van mijn opa kon ik nog wel wat begrip opbrengen. Hij leefde toen al 30 jaar in de extra tijd, nadat ie in 1973 in het ziekenhuis was opgegeven. In 1997 ging het weer bijna mis. En dan zijn daar nog de avonturen uit de oorlog, waar hij het nooit over wilde hebben, maar waar brieven en ‘souvenirs’ boekdelen over spreken. Ja, het was zijn tijd, hij ging in de nacht en dat deed pijn, maar het was goed.

Mijn oma was de goedheid zelve. Ze geloofde niet, was geen lid van een kerk, maar deed desondanks veel vrijwilligerswerk voor de nonnen in het klooster van Utrecht. “Gezellig met elkaar de handen uit de mouwen, Geurt aan de rekstok aan de muur.” Ik hoor het haar nog zeggen. Tot haar 71e kachelde ze op haar fiets heen en weer tussen dat klooster en haar huis in De Bilt. Nix e-bike, geen versnellingen, maar gewoon doortrappen. In weer en wind. Ik kon haar nauwelijks bijhouden. Maar plots had ze pijn en volgde een naar ziekbed.

Slik. Maar goed … ruim 70. Oorlog en een hongerwinter overleefd. Dus er zijn nog wel wat verzachtende omstandigheden te noemen. Voor de manier waarop heb ik geen goed woord over. Als er een god bestaat, dan is hij compleet van lotje getikt.

Een hartstilstand maakte een einde aan het leven van mijn vader. 53. Net. Geen vlieg kwaad gedaan, altijd hard gewerkt. Ik heb het nooit een plek kunnen geven. Nog niet.

Poeh. Dat staat. Voor jullie niet relevant, maar voor mij echt een hele stap.

Als eerbetoon aan die generatie en zijn moeder maakt Jan Dijkgraaf een boekje met 99 korte verhalen over toen. Dat is hij aan het crowdfunden en daar kun je hier aan meedoen.

 

Niemand voor het hoofd willen stoten

Reacties uitgeschakeld voor Niemand voor het hoofd willen stoten
juni 19th, 2017 Permalink
Struikelstenen in Mönchengladbach. Foto: Roy van Veen

Deze column verscheen eerder op Duitslandnieuws.nl 

 

“Waarom lieten jullie het gebeuren?”

“We wilden niemand voor het hoofd stoten.”

“Maar op die manier kwamen zij …”

“Dat wij-zij probeerden we juist te voorkomen. We wilden iedereen ontzien, onszelf wegcijferen.”

“Maar als je het steeds erger ziet worden, dan houdt dat toch op?”

“We rationaliseerden alles, want het kan altijd erger. Onze leiders wezen op de goede dingen en de goede mensen. En op wat we nog meer te verliezen hadden.”

“Het was natuurlijk een minderheid die vijandig was.”

“Openlijk vijandig was eigenlijk niemand. Zeker in het begin niet. We hadden bovendien veel vrienden die bij ons over de vloer kwamen.”

“Maar er kwamen steeds meer verboden. Je tradities kwamen onder druk. Wat vonden die vrienden daarvan?”

“We mochten steeds minder inderdaad.”

“En uiteindelijk hielpen die vrienden niet?”

“In het begin wel, maar op een gegeven negeerden ze ons.”

“En toen zagen jullie nog niet in dat het verkeerd zou kunnen aflopen?”

“We zagen wel een risico, maar we dachten dat het mee zou vallen.”

“Mee zou vallen?”

“Ja, een paar rotte appels maakt niet een heel volk fout. We hadden verwacht dat we behandeld zouden worden als tweederangs burger en dat het verder los zou lopen.”

“Maar dat gebeurde dus niet.”

“Nee en toen kwamen de razzia’s.”

“Was dat het dieptepunt?”

“Ja, dat mensen meededen die twee jaar eerder nog bij ons thuis feest hadden gevierd. Aan onze tafel hadden gezeten, uit onze glazen dronken, onze liederen zongen. Twee van die ‘vrienden’ liepen zelfs mee naar het station. In uniform, met een geweer.”

Dov Klain, 89 jaar, overleefde dankzij zijn talenkennis diverse kampen, waaronder Auschwitz.

Meer van mijn op Duitslandnieuws.nl vind je hier.

Vernieuwing bij Hudson’s Bay

Reacties uitgeschakeld voor Vernieuwing bij Hudson’s Bay
juni 14th, 2017 Permalink

Daar was weer zo’n ronkend persbericht van het Canadese Hudson’s Bay dat dit jaar 56 39 24 20 18 12 8 circa 6 filialen in Nederland gaat openen. Consumenten (u dus) zijn “gasten” en het winkelconcept is – en ik citeer – “next level”. U moet zich “bijzonder” voelen. Mooie woorden, dus ik trok naar Duitsland om te zien hoe dat er dan uitziet. Daar zijn deze “next level” winkels namelijk al enige tijd open.

Het begint natuurlijk bij een stijlvolle etalage:

Daarmee word je verleid om lekker ‘next level’ te gaan shoppen in de bouwmarkt op de afdeling home and living. Heerlijk gezellig en inspirerend:

Van daaruit gaan we naar de fashion, waar u zich volgens HB helemaal speciaal moet voelen. De pashokjes daar zien er zo uit:

Bij zo’n mooi jasje koop je natuurlijk een riem die je selecteert uit het overvolle rack:

Of een hoofddoek uit de riante collectie:

Aangezien ik me super speciaal voel, leek het me aardig een nieuw badpak voor mijn dochter te kopen:

Echt next-level wordt het overigens pas op de jongensafdeling:

Ook de kinderafdeling bruist van de energie om je kroost te inspireren. Heerlijk gewoon:

Tasje erbij om al die aankopen in op te bergen:

En bof ik even, de Bottega Veneta travel bag is helemaal in de ramsj! Nog geen 1800 euro! Bespaar ik me daar toch even 27 meiers. Da’s lekker shoppen zo bij Saks of Fifth Avenue.

Volgens het persbericht van HB zijn de winkels modulair en snel aan te passen op de wensen van de lokale klant. Mogelijk zegt dit iets over Duitsers of mensen uit Düsseldorf, maar mij trekt het voor geen meter.

En u?

Neerlands trots

Reacties uitgeschakeld voor Neerlands trots
juni 4th, 2017 Permalink

Foto: een wijntje drinken terwijl je vrouw kleding past? Dat kan in de wijnbar, of Whynebar zoals deze formeel heet, bij Topshelf in Arnhem. Een interessant innovatief concept, dat door weinig journalisten begrepen wordt. 

Wat waren we blij dat het Nederlandse AkzoNobel niet overgenomen werd door de buitenlandse kolos PPG. We vreesden voor het verlies van banen en zagen de winst naar buitenlandse aandeelhouders vertrekken. In ingezonden brieven in kranten en ook op Facebook werd opgeroepen om het Nederlandse bedrijf te beschermen.

Die brieven wezen op betere constructies in Duitsland. Onzin zegt de zeer ervaren in Nederland gevestigde Duitse overname-advocaat Axel Hagedoorn daarover. Wel is de mentaliteit in Duitsland anders: Duitsland is trots op Duitse bedrijven.

In Nederland kennen we een dergelijke fierheid niet. Sterker nog, hier branden we nieuwe initiatieven van eigen bodem maar wat graag af. We zijn gespecialiseerd in het zoeken van spijkers op laag water, tikken voor de clickbait slaapdronken een ongefundeerde mening op van een hoogleraar en schrijven maar wat graag een persbericht van een buitenlandse gigant over. Wat van ver komt, is lekker, zeg maar (vinden ze in Londen ook).

Gerelateerd

Back

Reacties uitgeschakeld voor Back
mei 24th, 2017 Permalink

Nee, ben geen Ajax-fan en word ik ook nooit, maar dit is fraai. Succes vanavond Ajax.

Romeins licht

Reacties uitgeschakeld voor Romeins licht
mei 20th, 2017 Permalink

Tijdens de week van de Romeinen, leefden in de camper op Romeinse olielampen.

Romeins licht from MiniMaxi on Vimeo.

Droomlens

Reacties uitgeschakeld voor Droomlens
mei 20th, 2017 Permalink

Zo noemen ze hem. Het is een 50mm, in de jaren ’60 door Canon gemaakt voor een systeem dat niet meer in gebruik is. Een Chinees bouwde hem voor mij om naar passend op een Leica M. Een prachtige lens, die ik te weinig gebruik omdat ie erg lastig werken is: lomp, zwaar en nauwelijks scherp te krijgen op die M.

Maar zonder oefening wordt het nooit wat,dus staat de komende maand voor mij in het teken van die meer dan 50 jaar oude 50mm op een Leica M CCD. Zonder photoshop natuurlij. Ik moet dat ding onder controle zien te krijgen. Niet alleen op F2 (zoals hierboven), maar ook op f1.4 en zelfs wide open op f0.95.

Coffee

Reacties uitgeschakeld voor Coffee
mei 19th, 2017 Permalink

Coffee in an RV … (too) early in the morning.