Palestijnen … de tijdelijke oplossing met permanente status

Reacties uitgeschakeld voor Palestijnen … de tijdelijke oplossing met permanente status
juli 10th, 2005 Permalink

Er wordt tegenwoordig veel gesproken over Palestijnen en de rechten van dat volk, die in sommige gevallen wel 4000 jaar terug zouden gaan. Boeiende gedachte wel …

Als je op zoek gaat naar de roots van dat volk, dan kom je al gauw tot de conclusie dat er tot 1967 nooit sprake is geweest van een Palestijns volk of een Palestijns land. Er is nooit een eigen munteenheid geweest en we kennen geen leiders van voor de periodie "Yasser Arafat". Ooit gehoord van Palestijnse literatuur of de Palestijnse taal? Wel eens een Palestijnse postzegel gezien van voor 1994? Nee dus.

Tijd om het één en ander in perspectief te zetten.

Al van voor de Romeinse bezetting wordt die hele regio aangeduidt met de niet-Arabische term ‘Palestina’. In die regio kenden we oa. een Joodse staat, getuige vele gevonden oude munten en de uitgebreide Romeinse beschrijvingen van de diverse Joodse revoluties.

Na de Romeinen kwamen nieuwe bezetters: kruisvaarders, Mamulukken, Ottomanen en Engelsen. In 1946 werden Syrië en Jordanië zelfstandig, zoals in 1917 door de internationale gemeenschap afgesproken. Onderdeel van die afspraak was ook een zelfstandig Israël, maar dat probeerden de Arabische landen na 1946 tegen te houden. Joodse leiders riepen daarom in 1948 zelf de staat Israël uit en die werd direct erkent door de internationale gemeenschap, inclusief Rusland, minus de Arabische landen.

In de periode 1948 werden de Westelijke Jordaanoever en Gaza illegaal bezet door respectievelijk Jordanië en Egypte, waarna elk van de heersers daar zijn eigen regels, geld en postzegels invoerde.

In 1967 verloren de verenigde Arabische landen de zoveelste krachtmeting met Israël. De Nederlaag was dit keer alomvattend, met Israëlische tanks binnen schootsafstand van de hoofdsteden van Syrië, Jordanië en Egypte. Na die vernedering besloten de Arabische landen dat de gewapende strijd niet de oplossing was om Israël te vernietigen. Nee, Israël moest via de VN op zijn knieën gedwongen worden en het instrument daartoe moest een volk zijn die zijn eigen staat claimde. Zo werd het Palestijnse volk, met Yasser Arafat als aangewezen leider, in 1967-1968 als tijdelijk instrument bedacht, waarna de Arabische landen het voor hen broeders op gingen nemen.

En hoe serieus ze dat doen zien we bijna dagelijks. Waar Israël de afgelopen 50 jaar miljoenen gevluchte Joden heeft opgevangen en gehuisvest, hebben Egypte en Jordanië hun 700.000 gevluchte Palestijnse ‘broeders’ in vluchtelingenkampen geduwd. Daar zitten ze tot op de dag van vandaag. Er is geen Arabisch land dat zich wil bekommeren om het Palestijnse volk… sterker nog, in veel van die landen worden de ‘Palestijnen’ gezien als een minderwaardige groep mensen, als een verzameling criminelen.

Daar mogen die Arabieren best wel iets aan gaan doen.

Comments are closed.