Mosterd en het land van Abraham

Reacties uitgeschakeld voor Mosterd en het land van Abraham
september 26th, 2005 Permalink

Het was gewoon niet echt mijn dag, hoewel ik me maar al te goed realiseer dat ik allemaal luxe problemen trof.

De dag begon met een brunch bij FC Zwolle ter voorbereiding van de wedstrijd tegen Cambuur. Altijd oergezellig die brunches, als je even vergeet dat het tegenwoordig min of meer een lopend buffet is. Sponsorcontract met de cateraar is dus niet meer wat het ooit was. Gelukkig hebben ze in ieder geval een goede thuiswerkoplossing en internetverbinding :)

De brunch begon met een mosterdsoep, een traditioneel Zwols gerecht, dus altijd goed. Het alternatief was palingsoep, hetgeen op zich ook best aardig kan zijn, behalve wanneer de cateraar van die veel te zoute en bikkelharde voorverpakte gerookte paling gebruikt.

Mosterdsoepje voor mij dus, met aansluitend een klein hapje volgens de “kies je eten op linke locaties” lijst:
– alles dat een heet bereidingsproces ondergaan heeft.
– alles dat per definitie niet kwetsbaar (lees: link) is.
– alles dat aantoonbaar vers is: appels, etc.

Op zo’n plek dus geen rauw vlees (tartaar, filet, etc), geen garnalen en geen gevulde eieren. Dat is vragen om problemen (heh Guus?). Wel rijst, ragout en brood met gele kaas.

De wedstrijd was niet om aan te zien en daardoor was ik drukker met mijn gasten, waardoor ik de enige goal miste: onze FC won echter met 1-0 en mede daarom hoor je mij niet zeuren. Kijk je diep in mijn hart, dan zie je dat ik van mening ben dat de voorzitter moet opzouten wegens het schofferen van fans en het frustreren van een politiek proces rond het nieuwe stadion.

Het einde van de wedstrijd maakte ik niet mee, want ik moest racen om mijn vlucht te halen, die vervolgens een vertraging bleek te hebben van 90 minuten. Ik proef hier een markt voor een SMS dienst. Het falen van de KLM grondcrew werd gecamoufleerd door het geweldige optreden van een barkeeper. Goud waard zo’n vent.

Voer_snijbonen_mosterd_kipEenmaal in het vleigtuig kreeg ik wederom een maaltijd voorgeschoteld. In tegenstelling tot andere maatschappijen biedt KLM geen keuze. De dinner tray bevatte salade van koudgerookte zalm, met gekookte snijbonen en kip in – jawel – mosterdsaus. Dat maakte de dag compleet, want mensen die me kennen, weten dat Roy alles eet (sprinkhaan, slang, olifant, gekookte boomwortel, kippehalsjes, kalfsnavels, etc), behalve doorgekookte snijbonen en koudgerookte zalm.

Ik hoor je denken: koudgerookte zalm? What the fuck? Goed, even kort: we onderscheiden dus diverse soorten gerookte zalm, waaronder warm en koud. En let op: beide eet je doorgaans op kamertemperatuur. Wat is dan het verschil?

Koud gerookte vis wordt gedurende langere tijd gerookt op een lage temperatuur (10-30 graden, gedurende 12 uur tot 4 dagen), terwijl warm gerookte vis gedurende korte tijd op een hoge temperatuur (65 tot 71 graden, gedurende 30 minuten tot een paar uur) gerookt wordt. Koud gerookte zalm wordt vanwege het half rauwe karakter vooral aangeboden in flinterdunne plakjes, waarbij heftige hoeveelheden zout ervoor zorgen dat dit product veel langer houdbaar is, dan je lief is. Warmgerookte zalm gaat in moten of halve moten over de toonbank en kent veel minder zout. Dit blijft dus ook minder lang goed (gelijk een gaar product) …. Kritisch naar kijken wanneer je warmgerookte zalm bij je vispooier afneemt, diep donker rood met sporen van uitdroging  is nog max twee dagen in de koelkast houdbaar. Beide versies kennen geen bluetooth of wifi en mijn voorkeur gaat overduidelijk uit naar warm gerookte zalm.

Na vier en een half uur vliegen was het touch down in Tel Aviv en kon de zoektocht naar mosterdhandelaar Abraham beginnen.

Comments are closed.