Even op “ja” drukken!

Reacties uitgeschakeld voor Even op “ja” drukken!
januari 23rd, 2006 Permalink

Geld storten doe je bij een bank tegenwoordig gemechaniseerd. Ook bankbiljetten nemen de dames aan de bali niet meer aan, want ze kunnen niet controleren of ze echt dan wel vals zijn. Je bent dus aangewezen op de stortingsmachines.

De bank is net open, wanneer ik op deze maandagochtend op mijn gemak naar binnen stiefel. De oplettende lezer registreert ‘maandag’ en ‘ochtend’ en weet natuurlijk dat zowel FC Utreg als Zwolle gelijk hebben gespeeld. Echt goed kan mijn bui niet zijn en daarmee is mijn geduld dus beperkt.

In de rij voor de stortingsmachine ben ik nummer twee. Voor mij staan twee heren van midden 60, terwijl een oudere vrouw inmiddels een ware strijd levert met de machine: hij slikt haar muntjes niet. De rij achter me groeit tot 6 mensen, voordat de twee heren aan de slag kunnen.

De bali’s zijn druk bezet, ik tel 7 dames, maar hebben geen klanten. Het gesprek van de dag gaat daar over het nieuwe vriendje van één van de medewerkers. Ik sta inmiddels een minuut of 10 in de rij en vraag of ik misschien mijn geld aan de bali kan afgeven, maar dat blijkt geen optie. De medewerkster glimlacht vriendelijk, mogelijk om de pijn van het wachten te verzachten.

Inmiddels zijn de heren bezig met hun actie. Het zijn vermoedelijk kerkmensen, gezien de grote zakken met kleingeld die zij leegstorten in de stortbak van de machine. Niet alle muntjes worden geslikt, dus die worden nogmaals ingebracht … en nogmaals en nogmaals. De machine pakt ze niet, waarna er een dame bij wordt gevraagd die de muntjes tevergeefs nog een keer of drie het proces in mikt. Ze registeert daarna dat de machine 55 eurocent niet accepteert, controleert de muntjes en ruilt ze om. De nieuwe gaan de machine in en dan hebben we plotseling wel een winnaar! Tevreden noteren de heren de stand en pakken ze de lege zak in … om aan de tweede te beginnen.

Als ik eenmaal aan de beurt ben, heb ik bij elkaar net geen uur in de rij gestaan. Achter mij zijn inmiddels mensen vertrokken en anderen zijn weer aangeschoven. De bali’s hebben weinig te doen (letterlijk: nul bezoekers), behoudens het opruimen van twee omgevallen kopjes koffie.

Het storten gaat bij mij  ook niet vlekkeloos, want de machine accepteert niet alle biljetten. Sterker nog, 5 van de 9 worden geweigerd, dus ook ik doe voor ondersteuning een beroep op een balimedewerkster. Die is natuurlijk druk in gesprek met haar collega, maar weet toch tijd te maken om een blik mijn kant op te werpen en mijn vraag aan te horen. Vanzelfsprekend blijft ze op haar stoel zitten, waardoor het gesprek plaatvindt over een afstand van een meter of drie: “Vijf van de negen accepteert hij niet? Dan moet u even op Ja drukken.” Waarna ze het gesprek met haar collega weer voortzet.

Aan de hand van haar opmerking ga ik de “Ja” knop zoeken. Die vind  ik niet, dus pruts ik nog even door. En met succes, want de machine accepteert vervolgens nog één extra biljet. De rest blijft hij uitspugen.

Weer doe ik een beroep op de baliemedewerkster die zichtbaar geirriteerd besluit mij dan maar ter plekke te komen assisteren. Ze neemt de resterende vier biljetten in ontvangst, stopt ze in de machine en … ziet ze geweigerd worden. Daarop komt ze tot de conclusie dat ze waarschijnlijk te nieuw zijn. Mijn opmerking dat dit kan kloppen omdat ik ze net geprint heb, wordt verder genegeerd. De vier resterende hagelnieuw kreukloze roze biljetten worden één voor één verfrommeld en opnieuw ingevoerd. En ja, de machine accepteert ze nu wel. Met een “Alstublieft” verlaat de dame het front om haar collega verder bij te gaan praten over haar nieuwe vriend.

Ik pak mijn pas, mijn bon en loop naar de auto. Eenmaal achter het stuur, maak ik de rekening op. Geld storten: 1 uur en 18 minuten. Niet boos geworden, niet uit mijn vel geschoten … goeie actie! Met die nieuwe voornemens gaat het dit jaar wel lukken :)

Comments are closed.