Herman over zichzelf

Reacties uitgeschakeld voor Herman over zichzelf
februari 13th, 2006 Permalink

– anderen over Herman.

Het is de titel van een boek en DVD over de vorig jaar overleden Uteregse kleinkunstenaar Herman Berkien. Een artiest waar ik thuis in de jaren ’70 mee geconfronteerd werd en waaraan ik nog steeds warme gevoelens heb. Eén keer zag ik hem live en dat was spontaan na een zaalvoetbaltournooi waarin mijn vader’s Herico Boys het op hadden genomen tegen de wereld. Herman Berkien kwam de kantine inlopen en begon spontaan humor te maken. Wat een gozert!

Berkien was zo’n cabaretier die geen grappen maakte over de rug van een ander en die altijd zichzelf is gebleven. Hij is nooit naast zijn schoenen gaan lopen en ook toen het grote geld lonkte gaf hij de voorkeur aan het nakomen van bestaande afspraken dan aansturen op een contractbreuk. Hij was ook de ontdekker van Tineke Schouten en man van het onofficiële Uteregse volkslied: Utereg me stadje. Voor mij is hij de reislijder, Jan van Glunderen, beestenboel en natuurlijk de 10.000ste bezoeker. Groots!

Herman over zichzelf – anderen over Herman, kent twee delen. In het eerste gedeelte doet Herman zelf zijn verhaal. Daarin blijkt de genialiteit van de woordgochelaar. Wat dat betreft was Berkien een beetje de Finkers van de jaren ’70 en ’80.

Hij scoorde grote successen met zijn parodie op het populaire radio programma Candlelight: "Het volgende gedicht is getiteld cijferen: Eén is gezondheid, twee is liefde, drie is geld, vier en vijf is negen." Op een gegeven moment klopte de grootste familie van Nederland op zijn deur om een aantal shows op TV uit te zenden. Herman vond het prima en legde zich er bij neer dat hij vanaf dat moment een TROS-tituee was. En over vroeger en nu maakte hij ooit de opmerking dat je in het verleden kon kiezen of delen, maar dat het anno nu meer een kwestie was van kezen of dealen. Zo kun je ook een schrijnende situatie in de maatschappij aan de kaak stellen natuurlijk.

Ondanks zijn talent wist Herman de echte top nooit te bereiken. Hij bleef vooral wereldberoemd in Utereg. In deel twee wordt uitgelegd waarom. Volgens collega’s maakte het overschot aan talent hem lui. Herman wilde niet innoveren en bleef jarenlang variëren op dezelfde thema’s. Hij vond het wel goed, maar het publiek wilde meer. Zo gebeurde het dus dat hij jarenlang met dezelfde grappen in het theater stond en dat de zaal niet meer volstroomde.

Herman bleef tot het eind Herman: oerfan van FC Utereg en altijd goochelen met woorden. Dat boek kost nog geen 20 euri’s, maar is het veelvoudige waard. Van de opbrengst wordt een standbeeld van deze grootheid neergezet, dus koopt allen!

Comments are closed.