Bel me even!

Reacties uitgeschakeld voor Bel me even!
juli 12th, 2010 Permalink

Op een avond loop je op een businessclub een makelaar tegen het lijf. Je hebt weleens een borrel met die kerel gedronken en en keer of wat geluncht. In je zoektocht naar huizen ben je van zijn partij eigenlijk weinig tegengekomen, dus aan de bar houd je even je wensen tegen hem aan: “Heb je zoiets?”

Na enig nadenken komt hij met wat opties buiten de stad. Boeiend, maar niet wat we zoeken. Dan blijkt hij ook iets in de stad te hebben. Of beter: te krijgen. Hij gaat even uitzoeken of het binnen twee maanden beschikbaar is en komt er dan op terug. Weet je wat: “Bel me morgen even en dan weet ik meer!”

Het toont de ware aard van de makelaar. Nog altijd zitten ze achterover te wachten totdat koper en verkoper hen bellen. Actief of pro-actief handelen komt in hun woordenboek niet voor. Maar goed, je moet wat, dus met enige tegenzin bel ik hem de dag erop om een afspraak te maken. Hij is niet binnen, maar volgens zijn secretaresse is dat ook niet zo vreemd, aangezien dit de eerste dag van vier weken vakantie is. Ik bespreek met haar de situatie en vraag of het wellicht mogelijk is dat hij in zijn vakantie dat belletje voor me doet, zoals hij beloofd heeft: “Reken daar maar niet op. In de ruim 25 jaar dat ik hier werk, heb ik hem in een vakantie nog nooit iets zien doen.”

Comments are closed.