Category: Finance

L1009733

Zorgen over de vrijheid van internet in Rusland, zo lees ik bij BNR. De Ruslandkenner die er daar een boekje over open doet woont en werkt zelf in Amsterdam en realiseert zich waarschijnlijk niet dat zijn persoonlijke informatie DAGELIJKS door zijn mobiele – en vaste internetprovider wordt gekopieerd naar een database van de overheid: adres, locatie, product, emailadressen, ip nummers, etc. Al die data wordt in een grote bak samengevoegd met andere gegevens: pintransacties, bankinformatie, gemeentelijke info, belastingdienst en sinds kort ook de data die langs de weg wordt verzameld (je dacht dat die camera’s alleen je snelheid meten?). Het is inmiddels een mooi archiefje met tig jaar historie waar diverse overheidsdiensten ongecontroleerd toegang tot hebben.

Zorgelijk? Ja. En dan hebben we het verder nog niet over de talloze telefoongesprekken die medewerkers van telecomproviders dagelijks voeren met politiemedewerkers die zonder wettelijke grond op intimiderende toon en tegen elke afspraak, procedure en regel in gebruikersdata eisen. Dat is geen luchtfietserij, want als ex-eigenaar en directeur van een (grote) telecomprovider heb ik genoeg rechercheurs – die met foute argumenten data eisten – aan de telefoon gehad. Tel daarbij op dat Nederland de meeste mobiele gesprekken ter wereld afluistert en die bevoegdheden wil uitbreiden naar alle vaste netten.

En KPN kan daar nu wel moord en brand over schreeuwen, maar we weten nu al dat die gasten hun keutel intrekken op het moment dat de overheid handjeklap doet over die advertentie-blokker.

Face it: de overheid jaagt op onze privacy, al jaren.

Goed dat we in Nederland een mening hebben over de beperking van vrij en open Internet. Maar laten we dan alsjeblieft hier beginnen met openheid, voordat we onze bek open trekken over de buren.

UPDATE: als je bovenstaand interessant vindt, dan ga je dit ook waarderen.

wunderlistNooit maakte het überhippe Wunderlist winst en tenminste één keer werd het voor faillissement gered (door Sequoia Capital). Nu is het verkocht aan Microsoft. De transactie is bevestigd, maar financiële details zijn schimmig. Geruchten houden het op 90 tot 180 miljoen euro. De stap is goed voor de founders en de early investors, maar gebruikers (en personeel) zie ik hier niet gelukkig van worden. Als de waardering klopt, dan levert een abonnee bij 13+ miljoen gerapporteerde actieve gebruikers tussen de Euro 7 en Euro 14 op. Een schijntje dat zeker te maken heeft met beperkt gebruik. Reken maar mee: ruim 1 miljard todo’s in ca. 54 maanden (vanaf versie 1, 72 maanden sinds founding) op 13 miljoen gebruikers = minder dan 8 todo’s per gebruiker in al die jaren.  Jammer dat deze eens zo ambitieuze startup zijn geweldige software nooit wist om te zetten in een heus verdienmodel. Heel verstandig verkiest het nu de nooduitgang boven de problemen voortkomend uit een lege bankrekening.

Voor mij betekent de overname mijn afscheid van deze todo-manager. Het is fantastische software en ik ben al jarenlang fan van de club, maar ik ga niet werken met iets van Microsoft. Kan me ook niet voorstellen dat de inflexibele en oneerlijke OS boer uit Redmond van meerwaarde is voor de kleine en dynamische Wunderkinder in Berlijn. Integendeel zou ik haast zeggen. En ik denk dat ik een redelijk beeld heb van wat er met een kleine tent en kwaliteit gebeurt wanneer daar een miljarden-moloch met al zijn processen en koninkrijkjes op gaat zitten.

De founder van Wunderlist blijft nog even aan, maar zal rap vertrekken. Zijn eigen blogpost geeft reeds een mooi haakje voor die aankomende melding met zijn vertrek: “I will continue to lead the team and product strategy, because that’s what I love the most–building great products that help individuals and businesses get stuff done in the simplest and most intuitive way possible.”

Wunderlist, dank voor alles!

—->>

Meer over deze transactie en de impact op de startup scene in Berlijn vind je hier.

Kleine_dingen

Het was een – weliswaar ad hoc – presentatie van een startup. Een vernieuwend mobiel concept rond klantdata. Elders in het pand was een bescheiden borrel gaande. Het pand ademde hipster. Geen bureau’s, maar een vrije sfeer en een bijzondere inrichting. In lijn met dat hippe imago was de interne branding voor elkaar. Technologisch maakte de oplossing een goede indruk op me. Een markt zie ik om verschillende redenen niet. Ik miste wat organisatie. Techneuten moesten herhaaldelijk hun werkplek ontruimen. De club loopt – dus niet heel vreemd – ruim achter op hun planning. Van omzet is helemaal nog geen sprake. Een nieuwe investeringsronde heeft voldoende geld opgeleverd om het nog een paar maanden te proberen. Maar het roer moet om: een derde van de medewerkers kan vertrekken en de omzet moet rap van de nullijn af. Op mijn weg naar buiten zag ik dat de bescheiden borrel was afgelopen. De catering was overdone. Er werd veel weggegooid. Een technisch medewerker wees naar het kekke balkon: “Daar wordt volgende week een hottub geplaatst.” Iets zegt me dat ze het niet gaan redden.

On the future of Leica

Reacties uitgeschakeld voor On the future of Leica
maart 4th, 2015 Permalink

Light_at_the_end_of_the_tunnel

Leica’s sudden change of CEO causes some stir in user groups and the blogosphere. As I have been very outspoken about Leica and their problems myself in user groups and on this blog, let me add a few things here. Bottomline: I think Leica went through a couple of very dark years, and when the end of the tunnel was near, the M9 sensor blew up in their face. I think that dealing with that problem currently is draining teams resulting in some quality control issues on regular products (lenses, etc). Leica will fix it, but at what price? In the meantime they have to improve their sales and manage the relationship with their investor. That new CEO might just do that.
Now on to the La Vida Leica article. I disagree with most of it, so let me explain.
The title is somewhat tongue in cheek of all those that have forecast Apple Inc. as going the way of the dinosaur Any Day Now(TM) over the years.
I guess the writer means the Apple of the 90’s as the current Apple is a healthy as a company can get. The Apple of the 90’s was the Apple that lost focus of its core-ability: taking the customer into the future. Due to investor’s pressure the Apple of the 90’s introduced way too many half baked products. In the end the company had to be bailed out to avoid bankruptcy and they had to buy competitors to literrally get their mojo back: Steve Jobs and the foundations of a next generation operating system.
Leica currently is nowhere near Apple’s situation of the 90’s, but they were close a few years ago. Kaufmann saved the day and got some help later from Blackstone. Leica currently has a new factory, they already made the change from CCD to CMOS, have a great partnership with Panasonic and a decent retail presence. And yes, product-wise things could have been better, but Leica is nowhere near those pre-M8 days.
In fact, we find it extremely doubtful that Panasonic will get involved.
I disagree as I see Panasonic getting involved fast. Panasonic needs strong brands to survive in retail. They know it. Panasonic just revived Technics for the high-end audio market. Leica would be a good fit in photography and a logical expansion of the current partnership. I mean in Japan Panasonic is god, but for the rest of the world it is just a vague company producing ‘things’. Even worse: you don’t know half of what Panasonic actually produces as most of it is being done as OEM. Panasonic manufactured goods live in your kitchen, living room and car under a different brand. And yes of course, even in your photo bag as it produces a hell of a lot of stuff for Leica already.
I know Panasonic reasonably well as I have worked with them in two capacities: as an OEM client/partner and as a stakeholder in their R&D. Panasonic is an amazing company. It’s big, but business units operate independently. Some even as startups. Quality Control at Panasonic is unbelievable. Leica can learn a thing or two here. But the down side: things sometimes take ages at Panasonic. As in ‘two years’ for a simple spec change. Panasonic clearly isn’t a Samsung that just vomits products on the market to see what’s being eaten. Panasonic has terrible marketing and sub-par product design (don’t ask me why), but their engineering and production quality are unequalled.
I actually do see a good match. Both Leica as Panasonic are very proud companies, with engineering, quality and tradition in their genes. Basic culture might be different, but Leica can have a great future as Panasonic steps in.
What is true however, is that Leica is sitting on a ton of inventory that’s not moving. Have you noticed how you can buy pretty much anything now, without the year-long waits of old?
In the past Leica has had manufacturing issues that prevented stuff from reaching the market. They were developing a replacement for their CCD M line and that clearly took lots of time and resources. A big chunk of the company was devoted to development of the M 240 and it resulted it back log in all fields. That gave waiting lists of over a year. But now those waiting lists are almost gone, meaning that Leica has got it production back on track. They have built a great new factory in Wetzlar and expanded their retail presence tremendously. And those retail developments are a good thing as shops will help sell high end products where stuff in the mid segments will be bought online. Enter that new CEO.
Somewhat interestingly, Schopf came from a background in optics – Kaltner’s is marketing – and is essentially an outsider to Leica. That is, no one from within was promoted.
Dealing with an investor like Blackstone is always difficult as they focus more on the short term (sales, sales, sales) then on the longer term (R&D). Might be the case here too.
On the other hand, Schopf might have been the ideal process manager fixing manufacturing & procurement, building a new factory, overhauling and expanding the retail channels, engineering the Panasonic partnership and organizing the move to that new factory. Hell of an achievement for a leader. Sales just might be his lesser trade, which never was a problem as demand clearly outstripped everything Leica could produce. But today things are different. The chocolate factory produces volumes of great products and they now clearly need someone that can ignite sales. Kaltner just might be that guy.
The “new M” or the M Monochrom based on the current model; the latter should have been out last September at Photokina… And we’re still waiting for it.
I see this as a good thing. They are not rushing it, but hopefully chose to finetune their new releases to avoid quality issues in the future. If this really is the case, it says a lot about the relationship between Blackstone and Dr. Kaufmann. Remember: the Apple of the 90’s wasn’t able to withstand investors, Kaufmann then clearly is.
I don’t believe in the other scenario where Leica might be withholding new products because of heavy inventory of current models. The sensor problem of the MM alone demands an imminent release of the CMOS based version. That they don’t release it, while (probably) having a 99% ready camera available says a lot (also about Andreas Kaufmann). And the M240 only got its M-P edition last year, so a logical replacement will take at least another year.
And Leica does have a little bit of time to develop that next-gen camera, although competition is moving in. But Leica has already made great progress. With the M8 they made the transition to digital. With the M9 and M240 they have been catching up. Both weren’t completely there spec-wise but the gap was small enough to stay relevant. The T is an interesting testbed for technology that will certainly make it into the M and S. And the Panasonic produced models should bring the volumes a global brand needs.

The recent Lenny Kravitz and Safari special editions would usually seem to signal that the time is coming (but we’re thinking April, at least).

Other recent models also have some scratching their heads. The Leica M “Edition 60” for example, seems to honor the film Leica tradition at its heart by omitting the LCD, but on the other hand is fashioned from stainless steel

And yes, to stay top of mind they released many special editions. Too many I think and I’m annoyed by it given eg those old sensor problems. It might steer away users that are kept in the dark with a fawlty (expensive) camera or indeed a ticking time-bomb, while Leica appears to be throwing parties celebrating yet another one of those collector’s items.  On the other hand: if it helps to keep this great company afloat then so be it. It can be worse than a Lenny Kravitz designed Leica: any buyers for a Hello Kitty edition?
Twitter: @royalty
More Leica: Will Leica get its mojo back?

Bird & Fortune: banking, bonuses

Reacties uitgeschakeld voor Bird & Fortune: banking, bonuses
september 24th, 2013 Permalink

Thuisonderwijs?

Reacties uitgeschakeld voor Thuisonderwijs?
juli 30th, 2013 Permalink

12 maanden zonder supermarkt

Reacties uitgeschakeld voor 12 maanden zonder supermarkt
april 3rd, 2013 Permalink

Goedkoper, gezonder en relaxter, aldus Joanne O’Connell. Uitgangspunten: zelf kweken, zelf koken, bulk kopen en vooral weinig weggooien. Details in The Guardian.

HufPo heeft een confronterende infographic (incl. duiding) over het aantal haaien dat we per uur voor dat vinnetje afmaken.

sharks_lrlrlr