Category: Helden

Dodenherdenking Holterberg

Reacties uitgeschakeld voor Dodenherdenking Holterberg
december 24th, 2016 Permalink

Dodenherdenking Holterberg from MiniMaxi on Vimeo.

Jaarlijks worden op diverse begraafplaatsen in Nederland op Kerstavond de gevallen geallieerde soldaten herdacht door bij het graf een kaarsje te plaatsen. De traditie komt uit Finland en starte in Nederland in 1991 nadat een bezoeker op de Holterberg een Finse naam op één van de 1391 (Telling 2016) grafstenen ontdekte.

Normaal – Ajuu, de mazzel

Reacties uitgeschakeld voor Normaal – Ajuu, de mazzel
december 22nd, 2015 Permalink

Deurdonderen

“Een stel publiciteitsgeile aanstellers met een mega salaris die zich een beetje voor de show laten opsluiten om geld op te halen waarvan je van te voren weet dat er tonnen en tonnen aan de strijkstok blijven hangen.”

Meer Normaal:

  • Met Grolsch beugels op de fiets.
  • La Place maakt er een zooitje van in GelreDome

Beugels op de fiets

Reacties uitgeschakeld voor Beugels op de fiets
december 19th, 2015 Permalink

Normaal

Ruw en heftig was het voor het podium. Zeker in de jaren ’80 en ’90. Maar het was ook met 100 man op de knieën in de bagger voor Vrouw Haverkamp. In kapotte t-shirts en kletsnat door bierdouches. Eindeloos beuken in een regen van stro, terwijl de karbonades en braadworsten je om de oren vlogen. De nachtelijke tochten terug overleefden we op beugels uit de fietstassen. Het was zoepen, brekken en angoan. Het was Normaal.

De laatste 20 jaar was het minder ruw. Zij werden ouder. Ik ook. De plastic beker verving het glas. De bierdouches werden minder. Het stro verdween. Ongetwijfeld ook onder druk van de regelgeving.

Thuis in Utrecht draaiden we eind jaren ’70 al muziek van ze. We hadden één LP: “Het Allerbeste van Normaal”. Totaal onlogisch, want mij vader was Hagenees en mijn moeder Utrechter en niemand sprak Achterhoeks. Aangejaagd door Oerend Hard, herkende mijn vader zich ongetwijfeld in de pure vrijheid-blijheid branie van die boeren rockers.

12 was ik, toen ik ze voor het eerst live zag. We woonden inmiddels in de Achterhoek en mijn ouders hadden fruit geleverd voor de feesttent of een restaurant daar in de buurt. Hoe dan ook: mijn vader regelde kaartjes voor de straatvereniging en ’s avonds trok ik met een zwik buren richting dat weiland. Ik bleef weg van de drukte en vergaapte me achterin de tent aan tientallen høkers die centimeters groene zeep probeerden te overwinnen om in de palen van de feesttent te klimmen. Een machtig spektakel.

Vanavond zie ik ze voor de derde keer dit jaar en tegelijk voor het laatst. Een groots afscheid na 40 jaar, waarvan ik er 33-34 actief meemaakte. “Ajuu de Mazzel” zoals het heet. Niet in een feesttent met een paar honderd høkers, maar in een stadion met 33.000 (?) man. De piep is lög en ze kappen ermee. Het is mooi geweest.

Bommen op Rotterdam … en nu?

Reacties uitgeschakeld voor Bommen op Rotterdam … en nu?
mei 14th, 2015 Permalink
Grebbeberg Graven van Nederlandse soldaten op de Grebbeberg, een linie die de Nazi’s volgens hun planning in één dag zouden veroveren, maar die uiteindelijk – ondanks Nederlandse politieke tegenwerking – 80 uur stand hield.

 

Vandaag herdenken we de bommen die 75 jaar geleden vielen op het centrum van Rotterdam. Een tragische gebeurtenis die we danken aan politieke naïviteit. Het is zeker belangrijk om stil te staan bij die 57 middelzware Nazi bommenwerpers die de binnenstad met de grond gelijk maakten, maar het is nog relevanter om te kijken of en hoe we dit hadden kunnen voorkomen.

In 1940 nam een slecht bewapend, matig getraind en onderbezet Nederlands leger het op tegen een vijand die met maximale bezieling eerder ‘aangedaan onrecht’ kwam rechtzetten. Ondanks het gebruik van innovatieve tactieken slaagde de tot de tanden toe bewapende Nazi’s er niet in om hun doelen te bereiken. Sterker nog, hun aanval liep op diverse plekken vast. Een handvol Nederlandse mariniers hield tegen een grote overmacht de bruggen bij Rotterdam. Ook de forten op de Afsluitdijk bleken voor de Nazi’s een onneembare vesting. Waar Nederland een veldtocht van één dag had moeten worden, was het na vier dagen strijd een bloedbad. Gevoed door alle tegenslagen besloten de Nazi’s onder druk van stevige deadlines het verzet te breken door steden plat te gooien.

De slechte situatie hadden we indertijd te danken aan politieke naïviteit (wellicht ingegeven door advies van ex-SS’er Prinz Bernard). Duitsland zou ons niet aanvallen. Duidelijke signalen werden genegeerd. Toen de bestuurders wakker werden en we gingen bewapenen, stonden we bij wapenfabrikanten, zelfs onze eigen Fokker, achteraan in de rij. En dus gingen we een oorlog in met geweren uit 1890, nog oudere kanonnen en munitie voor 4-5 dagen strijd. We hadden een handvol verouderde pantserwagens, een kleine (en verouderde) luchtmacht en een marine die kampte met achterstallig onderhoud. Onze verdedigingslinies waren niet af, omdat de politiek weigerde kap- en snoeivergunningen af te geven. En om het bevriende staatshoofd niet tegen het hoofd te stoten waren verdedigingslinies tot 5 dagen voor de inval gewoon openbaar toegankelijk. Hordes Duitse officieren namen eind april 1940 daarom hun vrouw of verloofde mee op een verkenningsuitje naar Nederland. Verder vertrouwden we op toegezegde ondersteuning van Frankrijk en Engeland, die in de praktijk beperkt bleef tot Fransen bij Breda en de inzet van Engelse commando’s die net voor de overgave wat installaties opbliezen om te voorkomen dat ze in Duitse handen vielen. Van de toegezegde munitieleveringen kwam niets terecht, dus waren de pakhuizen na vier dagen leeg. Een overgave was onvermijdelijk.

Had dat bombardement voorkomen kunnen worden? Wellicht. We hadden ons natuurlijk eerder over kunnen geven, zoals de staats-TV meldt. We  hadden ook de signalen serieus kunnen nemen en het leger vervolgens zo uitrusten dat het haar werk had kunnen doen. Daarmee hadden we de zo gewenste neutraliteit wellicht af kunnen dwingen.

En nu? Ondanks duidelijke signalen dat de veiligheid in de wereld onder druk staat, kleden we het leger uit. Waar Finland, Polen en de Baltische Staten zich bewapenen tegen mogelijke Russische agressie, halveren wij de luchtmacht en hebben we de tanks afgeschaft. We hebben voorraden om maximaal 2-3 dagen overeind te blijven en de marine kampt met achterstallig onderhoud. Onderbezetting raakt nagenoeg alle eenheden en het leger opereert op zijn tandvlees om internationale afspraken na te komen.

Het is niet te hopen dat we in de toekomst nieuwe massavernietiging in Nederland moeten herdenken. Maar als dat zo is, dan staan de politici vooraan. Strak in het pak, spreken ze ook dan – met verse boter op het hoofd – stoere woorden over ‘vreselijke dingen’ die ‘ten koste van alles’ voorkomen moeten worden.

Vandaag doen ze dat on getwijfeld in Rotterdam. Laten we hopen dat die bestuurders zich voor eenmaal conformeren aan het credo dat die stad heeft gemaakt tot wat het vandaag is: geen woorden, maar daden.

As time goes by

Reacties uitgeschakeld voor As time goes by
april 21st, 2014 Permalink

Churchill over homo’s …

Reacties uitgeschakeld voor Churchill over homo’s …
oktober 6th, 2013 Permalink

Jobs: 2 jaar dood

Reacties uitgeschakeld voor Jobs: 2 jaar dood
oktober 5th, 2013 Permalink