Category: Zwolle

Jullie waren er altijd

Reacties uitgeschakeld voor Jullie waren er altijd
juli 11th, 2016 Permalink

Zoranet_Glass kopieEen week of twee geleden schreef ik een blogje over het administratief einde van mijn oude internetprovider nu Ziggo de gekochte business na drie jaar volledig geïntegreerd heeft. De korte terugblik is nog altijd ongelofelijk populair en levert vooral via mail en LinkedIn veel reacties op van (ex) klanten tot (ex) medewerkers en van toezichthouders tot concurrenten.

Door een aantal van die reacties realiseerde ik me hoeveel impact we eigenlijk hadden en hoeveel mensen bij ons zaten om wie we waren en wat we vonden. En hoeveel mensen nog altijd aan toen denken. Hartverwarmend, maar ook confronterend.

Jullie waren er altijd

Die mail van een hele grote retailer is een ode aan Joyce en Petra. Aan Sibrand, Lisa, Lisette, Liesbeth, Petra en Funda. En aan de support-engineers en de fieldservice-crew. Geen belcomputers, geen keuze-menu’s, maar mensen die wisten dat je niet voor je plezier naar je telecomprovider belt. Ze wilden je heel graag helpen en die benadering wordt nog altijd enorm gewaardeerd.

Monteurs gingen pas weg als het werkte

Geen complexe werkbonnen, geen gedoe met handtekeningen, maar gewoon actie. Een belletje of mailtje leidde af en toe tot een monteur op locatie en die ging het oplossen. Dat duurde soms wel drie uur en dat was een enkele keer op een waddeneiland. So what?

Nog altijd credits: “Die monteur ging weg en gaf me zijn mobiele nummer. Dan kon ik hem bellen als het niet goed werkte.”

Soms kregen we het ook niet opgelost

“Weet je nog die keer dat jullie dat IS/RA punt in de winkel niet konden vinden en dat het op de 3e verdieping in dat verhuur-appartement bleek te zitten?”

Oooops: soms deden we het niet helemaal conform opdracht

“SDSL hadden we besteld, maar door die fout bij jullie kregen we ADSL. Hebben we veel geld mee bespaard en het image van onze IT afdeling intern op de proef gesteld.”

En soms moesten we het met elkaar leren

“Man, het was echt fun, wat een gave tijd was dat zeg. Ik kijk er met heel veel plezier op terug. Veel geleerd ook.”

Ja, wij ook.

Dat spoedje 

“Wij waren 36 winkels vergeten aan te melden, dus hadden jullie ze niet overgezet. Zo begon het. Twee dagen voordat het pin-contract verliep kwamen we erachter en toen regelden jullie binnen een dag op faxlijnen die DSL verbindingen met PIN.”

Oh ja, dat weet ik nog. Weet je wie dat ook nog weet?

Yep, de toezichthouder

“We spraken elkaar voor het eerst toen jij op die bijeenkomst voorstelde onderhoud aan netwerken rond de feestdagen te verbieden bij providers en banken. Het tweede contact was minder prettig, want toen belde je opgefokt over het weigeren van die certificering op die winkels met die pin-problemen.”

Opgefokt. Ja, dat was soms nodig. 

Teveel mensen in de telecom (en elders) zijn bezig met procedures en vinkjes en te weinig met een werkende oplossing. Allemaal processen die aan een bureau worden bedacht door een HBO’er die nog nooit een stap aan de frontlinie heeft gezet en die geen idee heeft hoe het er in de echte wereld aan toegaat. Theorie wint het bij dat soort gasten van de praktijk, dan krijg je koninkrijkjes en daar is een klant altijd de dupe van. Daar kan ik heel slecht tegen, dus ja, dan moest het soms even wat minder vriendelijk.

Als beaamd door een leverancier

“Wij deden het zeker niet goed, waarna jij er bij ons over the top inging. Terecht dat je boos was. En hoewel het je echt om die klant te doen was, kon de manier waarop je dat deed echt niet. Maar het is goed gekomen.”

Inderdaad: 20 minuten voor die grote opening met duizenden mensen. Hakken over de sloot, waardoor iedereen uiteindelijk zijn voortanden behield. Vraag me nog regelmatig af waarom de receptie, inclusief twee beveiligingsmensen, mij door liet lopen.

En een andere leverancier

“Mooie tijd. Ik herinner me nog iets over een bug-report van 70 A4tjes. Weet niet meer hoe het zat, maar het deed veel pijn in Japan.”

Nou, ik weet nog wel hoe het zat. Een serie dure switches deed niet wat het volgens de documentatie zou moeten doen. Volgens bobo’s in Japan begrepen wij niet wat we aan het doen waren en een techneut van ons vond dat jullie firmware niet goed was. En om een ja-nee discussie voor te zijn, tikte hij een bug-rapport in elkaar. In detail. En dat werd met schema’s en tekeningen ruim 70 A4tjes. En aangezien jullie het beter wisten, hadden jullie die PDF niet bekeken ter voorbereiding op die conference call. Na enig aandringen van ons opende iemand die PDF, waarna het stil was. Meer dan 10 minuten. Daarna mocht die engineer van ons dat bugje bij jullie EMEA Hq in Parijs toelichten, waarna de boel ASAP gefixed werd. Op excuses wacht die engineer volgens mij overigens nog altijd.

Geen bullshit 

“Ik heb moeten wennen aan die directe open communicatie. Was zo gewend aan politiek dat ik overal wat achter zocht. Pas na een jaar of twee begreep ik dat jullie echt alle kaarten op tafel legden in de zoektocht naar een snelle oplossing.”

Wij wilden de organisatie graag klein houden en dat kan alleen maar als je de boel snel oplost. Daar past slechts openheid en heb je niets aan ‘escalatie managers’, of types met de titel ‘special projects’. Of weet ik het.

Beter laat dan nooit :)

“Het was inderdaad erg mooi en leuk. We realiseerden ons niet zo wat we hadden, waardoor je eigenlijk nooit echt de waardering hebt gehad die je verdiende. Sorry.”

Dank.

Als je iets verkoopt, dan moet je er ook niet meer naar omkijken. Dat heb ik de laatste tijd ook weinig gedaan, al heb ik wel veel gedacht aan collega’s die nog midden in de integratie zitten. Ik heb het natuurlijk over Zoranet, mijn oude telco die inmiddels al weer drie jaar onderdeel is van dat hele grote Ziggo (waar ik nog altijd een verbinding van heb).

Eerder deze maand hief de telecomreus het merk op en deze week gaat ook het karakteristieke pand in Zwolle dicht. Een prachtige locatie die veel te groot was toen we het huurden, maar dankzij een uitgestelde verhuizing van de zittende huurder (Rechtbank) en onstuimige groei bij ons al bijna te klein was toen we er eindelijk in konden (maar gelukkig vonden we intern nog ergens een paar vierkante meter). Met zijn tuinen en geweldige bewoners was het Klooster een topplek om als bedrijf te kunnen zitten, behalve toen de bliksem insloeg en ik er ’s nachts met een zaklamp doorheen liep te dwalen op zoek naar … eh het licht?

Zoranet

Bijna 10 jaar Telecom was fun met veel hoogtepunten, een prachtige crew, toffe klanten en veel prijzen. Het was de periode dat de cloud doorbrak, we die roemruchte nieuwsbrief van Nederland maakten, ludieke dingen met klanten deden (en niet iedereen als klant accepteerde) maar ook cultureel en in de samenleving onze verantwoordelijkheid namen.

Als jarenlang hoofdsponsor van Toneelgroep Oostpool hadden we kippenvel bij Jeroen Willems die Brel deed (video boven). Ik heb die voorstelling misschien wel 20 keer gezien en draai de muziek nog regelmatig. En ook aan andere voorstellingen denk ik nog vaak terug, zoals de Nimfen en Niemandsverdriet.

We waren vanaf het begin ook groot sponsor bij PEC Zwolle en maakten alles mee: het voorkomen faillissement, promotie naar eredivisie, degradatie en wederom promotie, de bekerwinst, de supercup en Europees voetbal. Ik was er vaak, ook uit en heb ieder stadion van Nederland gezien, van Venlo tot Veendam en van Doetinchem tot Alkmaar. De Arena alleen voor die ene hoofdprijs en een keer op persoonlijke uitnodiging van Marcel en Maarten, want verder krijg ik daar jeuk. Voor al die mensen die nooit begrepen hebben waarom ik als fanatiek FC Utrecht supporter geld stopte in PEC Zwolle (ook met mijn 2 Zwolse bedrijven voor Zoranet): een bedrijf is meer dan een oprichter of een baas en ons hoofdkantoor stond in Zwolle en uit die regio kwamen de meeste medewerkers, dus daar sponsorden we de BVO. Behalve die keer dat FC Zwolle met 3-2 van Utrecht won en daarmee voorkwam dat mijn Utreg Europa in ging (Sorry Dirk!) heb ik daar nooit spijt van gehad.

L1004499

We deden jarenlang de Gouden Kalveren en toneelfestivals in Utrecht, hielpen Sea Shepherd, ondersteunden de handbal en hockey in Raalte, hielpen de tennis in Stadshagen/Zwolle overeind en hadden een paar jaar onze ‘eigen’ damclub. Ook festivals in de buurt hielpen we: Dauwpop, Bevrijdingsfestival Overijssel, Rock ’n Roll festival, Woefstok (voor honden en hun baasje), Love Boat en een Matthäus Passion in onze ‘eigen’ kerk. We ondersteunden talloze kleinere projecten rond zieke kinderen, maakten een boek over de Sint-Michaëlkerk in Zwolle mogelijk en waren er natuurlijk altijd voor onze Schotse rockers van Scrum! En dan hadden we onze eigen feestjes waar af en toe een voedsel- en waren-autoriteit opdook.

Het waren tien intensieve jaren, met heel veel nachtwerk. Een periode waarin ik trouwde en vader werd. En veel vrienden maakte (en wat vijanden). Een periode ook waarin ik de door mij zo geliefde detailhandel voor mijn neus zag instorten. Ik denk nog vaak aan de mannen die bij die retailers achter de schermen al die kassa’s in de lucht houden (of hielden) en de strijd die ze voerden (of voeren).

Maar het is goed zo.

Al had ik zelf een paar dingen wel beter kunnen doen.

Dus dat ben ik aan het proberen met mijn 12e 13e 14e zoveelste startup. Aangezien ik nooit twee keer dezelfde branche doe, probeer ik het nu in de marketing en media. Het leven als event. Jij hebt informatie nodig, Little Fox vindt het. Je wilt een verhaal vertellen? Regelen we.

Wajang Kancil

Reacties uitgeschakeld voor Wajang Kancil
juni 13th, 2016 Permalink

Wajang Kancil from MiniMaxi on Vimeo.

Wajang Kancil tijdens de Wajang week in Zwolle (12 juni tot en met 19 juni 2016). Echt super tof.

In Theater Gnaffel (Mimosastraat 1, Zwolle) deze week nog 3 Wajangvoorstellingen te bezoeken en er is een workshop waarin je leert hoe je zelf een Wajangpop kunt maken. De video is een serie clips die ik maakte tijdens de eerste workshop/voorstelling (op 12 juni) waar ik samen met mijn dochter Sofia was.

Wajang is een schimmenspel, of schaduwtheater. Oorspronkelijk uit India, maar in Zwolle gaat het om Wajang Kancil uit Java. Leeftijden van aanwezige kinderen: 5 – 13 jaar. Het was een geweldige ervaring om van dichtbij mee te maken hoe je zo’n pop maakt, hoe zo’n voorstelling gespeeld wordt en hoe de grootvader de kennis aan zijn kleinzoon overbrengt.

Woensdag 15 juni is vanaf 13.30 uur weer een workshop van ruim anderhalf uur met aansluitend een kindervoorstelling van ca. 45 minuten. Je kunt het spel van de voor- en de achterkant bekijken. Spelers zijn Ki Ledjar Soebroto, zijn kleinzoon Nanang Wicaksono en Hedi Hinzler. Prijs per persoon bij voorregistratie is Euro 8,50 voor de workshop (incl. alle materialen, begeleiding, etc), de voorstelling, thee/koffie/water & cake/spekkoek & gratis kaartje voor het poppentheater in Vorchten. Kom je onaangekondigd, dan betaal je Euro 2,50 meer.

Vrijdag en zaterdagavond zijn er vanaf 20.00 uur voorstellingen voor volwassenen. Deze duren 2 uur en zijn Euro 10,00 pp inclusief thee en spekkoek bij voorregistratie (of 12,50 bij vrije verkoop aan kassa).
Meer informatie of reserveringen via Poppenspelmuseum in Vorchten: 0578-560239 of [email protected]

Er kan daar niet gepind worden!!

Krachtstroom in Zwolle

Reacties uitgeschakeld voor Krachtstroom in Zwolle
mei 24th, 2016 Permalink

VLOG voor Startupboost Zwolle (24 mei 2016, onderdeel van Startup Fest Europe).

Update: evenement was een groot succes.

Dat is toch niet leuk?

Reacties uitgeschakeld voor Dat is toch niet leuk?
september 27th, 2015 Permalink

IMG_4816

“Papa, waarom staan al die ballonnen voor die winkel?”

– “Die winkel heeft vast iets te vieren en met die ballonnen proberen ze het dan extra leuk te maken.”

“Oh. Mag je met die ballonnen spelen?”

– “Eh, dat is niet de bedoeling.”

“Als je er niet mee mag spelen, wat is er dan leuk aan?”

 

Cynisme troef in PEC Zwolle advertorial

Reacties uitgeschakeld voor Cynisme troef in PEC Zwolle advertorial
augustus 17th, 2015 Permalink

Schermafbeelding 2015-08-16 om 20.47.35Stentor medewerker Herman Nijman had blijkbaar geen zin om de zoveelste monoloog van PEC Zwolle veurzitter Adriaan Visser op te tekenen, maar besloot met een knipoog naar baanzekerheid voor kritische noten zijn toevlucht te nemen tot cynisme. Het venijn zit vooral in het weglaten en subtiliteiten zoals het voor de gelegenheid aanpassen van zijn functie in zijn Twitterprofiel van copywriter naar sportjournalist.

Knows stupid things about soccer

Geweldig hoe die Herman doet alsof hij boter op zijn hoofd heeft, wanneer de veurzitter uitlegt dat de begroting voor 2015/2016 met een half miljoen is verhoogd naar 10.5 miljoen. De copywriter weet natuurlijk via De Stentor van 12 maart ook dat PEC vorig seizoen (2014/2015) al met een budget van 10.5 miljoen opereerde en dat er van groei geen sprake is. Of dat resultaat van vorig jaar moet niet gehaald zijn, wat stug lijkt gezien de niet-gebudgetteerde meevaller in de vorm van een bekerfinale. In elk geval moet de bullshit van de PEC Zwolle spindoctor voor de copywriter reden zijn geweest om verder niet in gaan op de realisatie van dat eerder afgegeven budget van 15 miljoen voor 2017/2018 (na een paar jaar met slechts een paar ton groei), laat staan op de 17 miljoen die Visser ons beloofde voor 2018/2019.

Nijman excelleert wanneer het aankomt op de groei van sponsoring en de toename van de verkoop van het aantal seizoenkaarten. Details zijn overbodig, want iedereen weet dat het salesteam een reteknappe prestatie heeft geleverd met die sponsorshuffle na het wegvallen van die vorige hoofdsponsor. Ze zijn er niet alleen in geslaagd om het budget overeind te houden, maar hebben ook het shirt authentiek gelaten door de rug en mouwen niet te voorzien van ontsierende uitingen van nieuwe sponsors.

Transferrecords bij PEC Zwolle

Er is zo’n 3 miljoen euro met transfers opgehaald aldus een schatting van Nijman en om duidelijk te maken dat je voor transparantie niet bij de veurzitter moet zijn, plaatst hij een pakkend citaat: “We zitten niet te wachten op eindeloze discussies.”

Dat we niet met een journalist te maken hebben, wordt eigenlijk pas duidelijk op het moment dat het spelersinvesteringsfonds ter sprake komt. Dat gaat over die miljoen euro van 20 investeerders. Er is geen einddatum voor dit fonds, maar het einde komt wel in zicht, aldus de copywriter. Boeiend opgetekend. Investeerders hebben een deel van hun centen terug gehad en zijn nu in overleg met Visser om het maximale rendement af te spreken. De punchline blijft helaas uit: als de veurzitter als investeerder persoonlijk een direct of indirect belang heeft bij dit fonds, is hij dan wel de juiste onderhandelaar namens de club?

 

Het moetje in cijfers

augustus 1st, 2015 Permalink

MolecatenOp veler verzoek meer achtergrond over die nieuwe sponsordeal bij PEC en waarom ik het voor PEC Zwolle een slechte deal vind. Ik doe het aan de hand van de vele reacties die ik kreeg over bijvoorbeeld het bedrag wat ik noem.

Laten we met dat bedrag beginnen: het is meer dan 150K. 

Totaal wel, netto niet. Totaal betaalt Molecaten 350K voor de buik (tegen 400K vorig jaar, 500K listprice), maar daarvan was al 200K contractueel toegezegd voor de rug. Met andere woorden: de upsell is ‘slechts’ 150K, want een nieuwe sponsor voor de rug heb ik nog niet gezien.

Maar er is ook nog een afkoopsom van de vorige hoofdsponsor

Ja. Hoe hoog zal die zijn van een hoofsponsor die afhaakt ivm. cashflow-problemen? En weegt die op tegen de betalingsachterstand van 200K die diezelfde club over vorig jaar heeft? Ik denk het niet.

Dan even naar de lange termijn

Als jij door een club last-minute benaderd wordt voor die hoofdsponsorpositie, dan weet je dat er snel geld nodig is. Snel geld, kost op termijn altijd geld. Maw: Molecaten heeft vast een stevige korting afgedeald op die 3 jaar rug voor straks. Kost PEC 50K op de buik en verdeeld over 3 jaar op de rugpositie tenminste 100K (ca. 15% korting op jaarbasis, schatting op basis van ervaring bij diverse clubs) en wellicht meer.

Maar voor een lastminute deal valt het niet tegen

Het had geen last-minute deal hoeven wezen, want PEC Zwolle wist al vroeg in het vorig seizoen dat de hoofdsponsor het niet kon betalen. Met de jaarwisseling was al bekend dat die hoofdsponsor het contract wilde laten ontbinden en dat nakomen van de afspraken moeilijk zou worden. Die betalingsachterstand van 2 ton is dus niet uit de lucht komen vallen en het was ruim voor einde seizoen bekend dat PEC op zoek moest naar een nieuwe hoofdsponsor. Het is mij onbekend waarom ze de betalingsproblemen bij die hoofdsponsor lang genegeerd hebben en pas zo laat bekend hebben gemaakt dat er een nieuwe hoofdsponsor nodig was.

Impact: min 50K buikpositie, 100K korting op de rug (35K per jaar voor 3 jaar vanaf 2016), 200K achterstand vorige hoofdsponsor, 200K gat op de rug

Zo, dat hakt er in. Ja en daarmee zijn we er nog niet. Wat dacht je van merchandising? Neem alleen het shirt. PEC is het nieuwe seizoen in gegaan zonder sponsor. Op de open dag verkocht het shirts met lege buik en Molecaten op de rug. Die shirts kunnen nu de container in (gelukkig heeft de veurzitter goeie contacten in de recycling). Schadepost? Gokje: 1500 shirts x 25 euro = 40K? 50K? Negatieve emoties bij fans: onbetaalbaar.

En dus 

Vind ik het een slechte deal. Het brengt geen verse sponsor, maar waardeert een bestaande sponsor op zonder vervanging. Daardoor valt op de oude positie een gat van 200K. Een korting voor de middellange termijn kost PEC nog een keer 100K (nogmaals: schatting op basis van eigen ervaring bij PEC en elders) op een product waar nu door dezelfde sponsor 100% voor wordt betaald. Het bestuur heeft geld naar voren gehaald en schuift problemen voor zich uit.

Een deel van de financiële problemen had voorkomen kunnen worden, als die betalingsachterstand rationeel bekeken was in plaats van door de roze ‘matties’ bril. Dan was wellicht de zoektocht naar zo’n nieuwe hoofdsponsor ook eerder gestart en dan had er zeker een betere deal gemaakt kunnen worden.

Een actieve speurtocht is voor het komend seizoen in ieder geval noodzaak. Er zit nu enige maanden een nieuw salesteam dat mag bewijzen dat hun ‘netwerk’ goed is voor het gat 250K waar PEC dit seizoen mee begint. Het gat is door het verkopen van spelers wellicht niet meteen nijpend, maar voor de lange termijn draagt het niet bij aan een gezonde club.

En dan moeten we maar hopen dat die vorige hoofdsponsor zijn 2 ton achterstand inloopt, zijn afkoopsom betaalt en het afgeslankte sponsorcontract voor het komend jaar nakomt, want anders is het gat nog een ton of 3 groter. Oops.

Tot slot dit: Molecaten heeft het goed gedaan. Ze heeft de club op een cruciaal moment geholpen en dat verdient alle waardering. Ze heeft het matig optreden van PEC bestuur gebruikt om voor zichzelf een perfecte deal te maken voor nu (50K korting op prime tov. vorig jaar, 150K korting op de list-price) en voor later: tenminste 15% korting op de rug vanaf 2016. Daarvoor hulde en aan dat management moeten zowel PEC Zwolle als die voormalig hoofdsponsor een voorbeeld nemen.

Molecaten150.000 euro betaalt Molecaten als hoofdsponsor van PEC Zwolle (meer details hier). Super geste van de campingboer. En aardig bedrag totdat je het afzet tegen de 5 ton waar die plek voor in de budgetten stond of de 3 ton die PEC er dit jaar voor wilde hebben. Het steekt zelfs schril af tegen de 250K die FC Zwolle voor die plek ving toen het in de Jupiler League speelde.

“We zien kansen om onze sportieve successen verder te valideren”, aldus PEC Zwolle voorzitter Adriaan Visser op 24 juni. Toen nam de club afscheid van die subsidiespons die net doet alsof ze een automatiseringsbedrijf is en die nu op zwart zaad zit. Met andere woorden: een beker, een supercup, een tweede bekerfinale en meedoen in het linkerrijtje leidt tot waardevermindering van de belangrijkste reclameplek die een club heeft?

Sneuer nog is dat Molecaten door Adriaan Visser in het persbericht gepresenteerd wordt als een nieuwe shirtsponsor, terwijl de bungalowverhuurder al een jaar of 3 bij PEC op de rug staat en ook in het stadion prominent aanwezig is. Ze blijven slechts één jaar op de buik en gaan daarna terug naar die oude vertrouwde positie achterop. Het verkoopteam van PEC Zwolle is er dus niet in geslaagd om vers geld te vinden en vult met het goodwill-moetje van Molecaten voor één jaar een gat met een gat.

In de Stentor geen kritische noot over deze deal, maar slechts een overgetikt persbericht met een onscherpe foto. Deze krantredactie kampeert onder de Stentor-tribune, functioneert als roeptoeter van de Veurzitter en negeert de rode vlaggen. Net zoals haar Tubantia-collega’s indertijd blind het evangelie van het FC Twente van Munsterman verkondigden. Prima keuze om als krant je redactionele onafhankelijkheid te verkwanselen, maar geef dan niet de schuld aan Internet als blijkt dat je verkoopcijfers verder inzakken.